تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت صد و بیست و سوم :
انگار گستاخی محیا به مذاق دکتر خوش نیامد. از خطوط پیشانیاش مشخص بود؛ ولی خودش را کنترل کرد و گفت:
- یه حساسیت فصلی طبیعیه.
این بار کمند عصبی گفت:
- حساسیت فصلی، آره؟!
سروان دستش را به نشانهی سکوت مقابل ما گرفت و سپس رو به دکتر گفت:
- ازشون آزمایش گرفتید؟ مطمئنید حساسیته؟ علائمشون پایداره؟
انگار دکتر واقعاً نمیتوانست بی خیال شود و بدون این که چیزی بگوید به سو
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۸۹۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
اسرا
0گفتن ماجراچیزی حل نمی کنه بجزوحشت منویادیه کارتونی میندازه که گورخرهاوقتی میترسن میگن وحشت فرارالان مردم خبربشنون همین طورعمل میکنن 🙏😘⚘
۲ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
ممنون از مقایسه ی رمانم با کارتون گورخرها واقعا😂😂😂❤️💀
۲ سال پیشاسرا
0وای معذرت میخوام ولی دانیارداشت برای دکترمیگفت همین جمله آمدتوذهنم وحشت فرار😁😁😁😁بوس برات گلی
۲ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
خواهش میکنم شوخی بودد ممنون از همراهیتون🤍
۲ سال پیشملیکا
0ممنون بی صبرانه منتظر پارتای بعدی هستیمم🥲🌼
۲ سال پیشAlieh
0ویییی ب دکتر گفتن ماجرا داره جالب میشه🫠❤️
۲ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
بلهه
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

نفیسه
0عالی بود عالی